Oświadczenie końcowe Dziewiątej Kadencji Najwyższego Konwentu Federation of Islamic Organizations in Europe (FIOE), Stambuł, 7–9 dżumada as-sani 1431/21–23 maj 2010 roku

W dniach 21–23 maja 2010 roku w Stambule – w tegorocznej kulturalnej stolicy Europy – obradowała Dziewiąta Kadencja Najwyższego Konwentu FIOE. Podczas zwyczajnej kadencji obecni byli przywódcy FIOE, przedstawiciele organizacji stowarzyszonych z Europy, instytucji centralnych, a ponadto wielu znamienitych gości, którzy zaszczycili swą obecnością posiedzenia Kadencji.

Po przyjęciu sprawozdania ogólnego zarządu i sprawozdań finansowych, Konwent przeprowadził wybory zgodnie z zasadami i przepisami. Ponownie wybrano na stanowisko przewodniczącego FIOE Pana Chakiba Ben Makhloufa na drugą kadencję z rzędu. Przeprowadzono także wybory uzupełniające do Rady Szury FIOE. Konwent zaakceptował drogę, w którą idzie FIOE oraz ustalenia i uchwały z poprzednich konwentów, kładąc równocześnie szczególny nacisk na rozszerzenie pól współpracy i koordynacji, poprzez wzmocnienie udziału w dialogu społecznym. Dąży też do wspierania interesów muzułmanów na kontynencie europejskim i wspólnego dobra europejskich społeczeństw i ich państw. Konwent podkreślił znaczenie rozwoju zasobów ludzkich, potencjału FIOE oraz jej instytucji, i dalszej poprawy pracy administracyjnej.
Na zakończenie Konwentu, przedstawiono następujące ustalenia i zalecenia:

1. Pochwalono osiągnięcia i działalność, które towarzyszyły poprzedniej kadencji, które wyrażały się w tworzeniu instytucji i projektów, programów i kampanii, w różnych częściach Europy. Wyrażono nadzieję, że będzie to impulsem do dalszych osiągnięć rozwojowych i pozytywnych inicjatyw.

2.Zwracając się do muzułmanów w Europie, do ich społeczności, organizacji i jednostek, Konwent wzywa do wspólnych wysiłków na rzecz dobra i rozwoju pozytywnych osiągnięć na różnych polach, co owocować ma przebudzeniem muzułmańskiej obecności pochodzenia europejskiego. Wzywa także do właściwego potraktowania wysiłków na rzecz opieki nad potrzebami przyszłych pokoleń i wszystkiego, co się z tym wiąże: projektów, programów, działań, służących interesom ogólnym wspólnot europejskich i ich krajom.

3.Konwent oczekuje od wszystkich stron pozytywnych wysiłków na rzecz dobra muzułmanów w Europie, bez względu na ich przynależność, co ma być ucieleśnieniem zasady współpracy dla sprawiedliwości i pobożności, w nadziei na wspólną pracę nad rozwojem ich bytu i promowaniu ich aktywnego udział w życiu społeczności w Europie.

4. Konwent z niepokojem obserwuje rozwój wzbierającej fali niechęci do islamu, naruszania praw muzułmanów oraz narastającego dyskursu nienawiści, który dzieli społeczeństwa i wzbudza nienawiść między ich członkami. W ustaleniach Konwentu zawarto spostrzeżenie, z wielkim żalem, iż fenomeny te dotykają ostatnio niektórych krajów europejskich. Stało się to pożywką dla rasizmu i ekstremizmu politycznego. Wyrażono zaniepokojenie z obniżenia się standardów gwarantujących ochronę praw człowieka, wolności religijnych i osobistych, oraz obniżenia wartości równości i równych szans, co przejawia się w ograniczeniach dotyczących budowy meczetów i minaretów, kryminalizacji osobistych wyborów jednostek dotyczących noszonego przez nich ubrania oraz w narastającej „kulturze” zakazu opartej o niesprawiedliwy rasizm.

5. Konwent wzywa wszystkich, począwszy od władz i instytucji, mediów i urzędników, intelektualistów i opiniotwórców, organizacje praw człowieka i instytucje obywatelskie, do działania w świetle ich moralnej odpowiedzialności za rozwiązywanie zjawiska nienawiści i podżegania przeciwko islamowi i muzułmanom, w obliczu narastającej fali ograniczania wolności, praw religijnych i osobistych. Rada wzywa także muzułmanów do właściwego potraktowania tego zjawiska poprzez wspólne działania ze społeczeństwem w celu propagowania idei solidarności i wzajemnego zrozumienia, w celu ochrony wartości ogólnoludzkich we wspólnotach europejskich oraz zasad konstytucyjnych, a także niepopadania w ekstremizm i odżegnywania się od postaw antagonistycznych.

6. Wyrażono głębokie ubolewanie z powodu kampanii politycznych i medialnych, wyrażonych w postaci napastowania skierowanego wobec kobiet muzułmanek i dziewcząt muzułmanek, w celu rozdmuchania nierealnych obaw, co ma znamiona prowokacji. Takie zjawiska naruszają zasadę współistnienia, godzą w duch pojednania i obrażają godność kobiety. Zaskoczenie nasze wynika z eskalacji kampanii pod hasłem „Zakazu noszenia nikabu (lub burki)”,  nie biorąc przy tym pod uwagę stanowiska zawartego w muzułmańskich przepisach prawnych (al-fiqh). Odbieramy to jako sztuczną falę dyskryminacji,pogorszenia się dyskursu politycznego i jakości mediów; widzimy w tym odwrócenie uwagi od zagadnień ważniejszych oraz wyzwań stojących przed europejską rzeczywistością społeczną.

7. Z wielkim niepokojem zaobserwowano w części Jerozolimy eskalację działań izraelskich władz okupacyjnych, wyrażoną w aktach wpisujących się w politykę czystek etnicznych wobec legalnych mieszkańców tego miasta. Objawia się to segregacją rasową i rozszerzaniem okupacji, znajdując wyraz  w atakach na miasto, święte miejsca oraz tożsamość kulturową, co w szczególności koncentruje się na meczecie Al-Aksa. Wzywamy do zaniechania tej niesprawiedliwej polityki.

8. Wysłanie Flotylli Wolności do Strefy Gazy z kilku portów europejskich, Konwent postrzega jako działanie mające na celu zniesienie bezpodstawnego embarga nałożonego na ludność palestyńską w Strefie Gazy. Te wysiłki są traktowane jako działania poruszonych sumień. Ponawiamy wezwanie do zniesienia niesprawiedliwego embarga, które jest przestępstwem sprzecznym z naukami religii, humanitarnymi wartościami, normami etycznymi oraz konwencjami międzynarodowymi.

9. Konwent zwraca uwagę na wzrost odpowiedzialności podmiotów indywidualnych i zbiorowych w obliczu kryzysu gospodarczego niektórych krajów europejskich. Przypomina, jak ważne jest wzmocnienie i promowanie idei solidarności społecznej. Apeluje do rządów europejskich zmagających się z wyzwaniami stagnacji gospodarczej, o nieograniczanie praw osób o niskich dochodach, o działania nad zapewnieniem perspektyw zatrudnienia, w szczególności zwrócenie bacznej uwagi na młodzież tak, aby nie stała się ofiarami bezrobocia.

10. Zarejestrowano rosnącą liczbę przypadków przemocy w europejskich społeczeństwach, w rodzinie, w szkołach i innych miejscach. Wzywa się muzułmanów do udziału w zapobieganiu i leczeniu tych zjawisk w społeczeństwach, zgodnie z podstawowymi nauczaniem islamu, które odrzuca agresję, wzywa do spokoju społecznego i ochrony rodziny.

11.Ogłoszenie Stambułu kulturalną stolicą Europy jest świadectwem uznania dla jej bogatego dziedzictwa historycznego i cywilizacyjnego, podkreśla zarazem wagę kontaktów kulturowych i cywilizacyjnych, ukazuje bogactwo jakie niesie różnorodność kulturowa Europy, w której muzułmanie są jedną z wielu istotnych grup społecznych.

Stambuł, 23 maja 2010 roku